Łatwo kochać, trudno dyscyplinować. Siedem umiejętności niezbędnych do przekształcenia konfliktu we współpracę

(1 opinia klienta)

Czy przeprowadziłabyś wykład z zakresu fizyki nuklearnej, gdyby ktoś cię o to poprosił? Zapewne nie. Bo nie można nauczyć innych tego, czego się samemu nie umie. Dlaczego więc wymagamy od dzieci posługiwania się umiejętnościami, jakich sami nie posiadamy? Walczymy ze sobą, a potem żądamy od dzieci, aby pokojowo rozwiązywały własne konflikty.

A teraz wyobraź sobie, że tylko raz prosisz dziecko, by poszło się umyć, a ono zaraz maszeruje do łazienki! Niniejsza książka pomoże ci zrealizować to marzenie i wiele, wiele innych. Dowiesz się, jak wyjść poza rolę strażnika pilnującego porządku i wyciągającego konsekwencje za nieposłuszeństwo. Odkryjesz, jak stworzyć dom, w którym kwitną zdrowe relacje, a dzieci chętnie i bez przymusu podejmują współpracę. Musisz jednak zacząć od udoskonalenia siebie, bo to samokontrola stanowi klucz do sukcesu.

Spis treści

Podziękowania
Od determinacji do chęci
Siedem sił wspierających samokontrolę
Siedem podstawowych umiejętności dyscyplinujących
Asertywność – mówienie „nie” słyszane przez innych
Wybór – budowanie poczucia własnej wartości i siły woli
Zachęta: doceniaj dzieci, a one docenią ciebie
Pozytywne intencje: zamiana oporu na chęć współdziałania
Empatia: jak sobie radzić z awanturami i wybuchami złości
Konsekwencja: pomagasz dziecim uczyć się na własnych błędach
Dlaczego dzieci robią to, co robią: kształtowanie się niewłaściwych zachowań
Kierowanie z miłością w działaniu: rozwiązywanie najczęstszych problemów z dyscypliną
Zmień swoje życie w siedem tygodni – progam kierowania z miłością
Epilog
„A co będzie, jeżeli…”
Bibliografia
Indeks

  1. Mazur

    Po pierwsze – ta książka ma trochę średni tytuł, który trochę mylnie sugeruje o czym ona jest. Bo ona jest o dobrych relacjach i umiejętności ich budowania.

    Co znajdziemy w książce? Trochę tego jest…Polecam szczególnie rozdział dotyczący umiejętności zachęcania dzieci i ich pozytywnego motywowania. Od razu zaznaczam, że nie chodzi o proste chwalenie, tutaj mamy super przykłady jak zrobić to dobrze. Jak zachęcać, jak chwalić, za co to robić i jak nie przesadzić. Ważny jest też aspekt skuteczności pochwał. Daje to perspektywę takiego podejścia, które uczy dziecko podejmowania ryzyka.

    MI bardzo podoba się jeden cytat „Szanuję, cenię i akceptuję Ciebie i Twoje wybory”. Czy to nie brzmi dobrze?